نمازِ آیتالله جوادی آملی بر پیکر رهبر شهید، فقط آیینِ وداع با یک شخصیت سیاسی نبود؛ روایتی فشرده و حکیمانه از مفاهیمی چون جهاد، توحید، زهد، رهبری و امت اسلامی بود. تعابیری مانند «مجاهد»، «موحد»، «کشته برای حفظ امت اسلامی» و «بالابرندهی عزت و وحدت امت اسلامی» که از زبانِ فقیهی در ترازِ جوادی آملی بیان شد، برای بسیاری معنایی فراتر از یک توصیفِ عاطفی داشت و به یکی از ماندگارترین روایتها دربارهی جایگاهِ رهبر شهید تبدیل شد.
در روزهایی که ایران داغدارِ فقدانِ رهبران، فرماندهان و مردمِ بیدفاعِ خویش است، این یادداشت با تأکید بر ضرورتِ عقلانیتِ استراتژیک، وحدتِ ملی و پرهیز از تصمیماتِ هیجانی، بر حفظِ اقتدار، امنیت و رفاهِ مردم بهعنوان مهمترین مسیرِ پاسداری از خونِ شهدا و صیانت از آیندهی ایران تأکید میکند. یادداشتی با این موضوع به قلم سعید یحیایی، تحلیلگر مسائل استراتژیک بخوانید.
در جهان امروز، رویدادهای بزرگ ورزشی تنها میدان رقابت نیستند؛ بخشی از دیپلماسی عمومی کشورها محسوب میشوند. نحوهی رفتار با تیمها، خبرنگاران و هواداران، مستقیماً بر تصویر بینالمللی کشور میزبان اثر میگذارد. به همین دلیل، هرگونه رفتار تبعیضآمیز یا تصمیم دیرهنگام، فراتر از یک مسئله اجرایی، پیامی سیاسی و فرهنگی نیز تلقی میشود. یادداشتی با این موضوع بخوانید.
رئیس کل دادگستری هرمزگان جزئیات پرونده حقوقی جنایت جنگی آمریکا در مدرسه شجره طیبه میناب را تشریح کرد و گفت: ادله و مستندات به دادسرای تهران ارسال شده است.
حمله به جنوب بیروت، بیش از آنکه یک عملیات محدود نظامی باشد، نشانه ورود منطقه به مرحلهای تازه از بازتعریف موازنه قدرت است؛ مرحلهای که در آن، لبنان دیگر صرفاً یک جغرافیای درگیر جنگ نیست، بلکه به نقطه سنجش اراده بازیگران اصلی غرب آسیا تبدیل شده و ایران نیز خود را در موقعیتی میبیند که میتواند از «موضع قدرت» درباره آینده معادلات منطقه تصمیم بگیرد.
در آیین بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی در کیش، رئیس بنیاد فردوسی کشور با اشاره به پژوهشهایی درباره تمدن باستانی خلیج فارس، از وجود زیستگاهها و نشانههای کهن شهرنشینی در بستر این پهنه آبی سخن گفت؛ منطقهای که به گفته او از دیرباز به دلیل پیشینه تمدنی، منابع طبیعی و موقعیت راهبردی، همواره در کانون توجه و طمع قدرتهای مختلف قرار داشته است.
امامجمعه کیش در خطبههای این هفته با تبیین اهداف دشمن در «سرنگونی نظام، ضربه به رهبری و ایجاد ناامنی داخلی»، تأکید کرد جمهوری اسلامی نهتنها تضعیف نشده بلکه قویتر از گذشته به مسیر خود ادامه میدهد؛ وی همزمان با انتقاد از وضعیت معیشتی کارگران و بیثباتی مدیریتی در آموزشوپرورش کیش، خواستار رسیدگی عملی به مطالبات این دو قشر شد.
در میانهی تشدید تنشهای نظامی میان ایالات متحده آمریکا و ایران، این پرسش بار دیگر در محافل تحلیلی برجسته شده است که آیا یک بحران بیرونی میتواند بهجای تقویت همبستگی ملی، شکافهای درونی را در قلب قدرت جهانی تعمیق کند؟ همزمانی ورود واشنگتن به درگیری مستقیم در خاورمیانه با استمرار دوگانگیهای سیاسی و اجتماعی، و نیز همراستایی با سیاستهای بنیامین نتانیاهو، نشانههایی از وضعیتی پیچیده را ترسیم میکند که در آن، جنگ نه بهعنوان عامل وحدت، بلکه بهمثابه محرکی برای فرسایش انسجام داخلی قابل ارزیابی است.
در میانه تنشهای فزاینده منطقهای، تقابل میان ایران، اسرائیل و ایالات متحده وارد مرحلهای پیچیدهتر شده است؛ مرحلهای که در آن عملیات نظامی، خرابکاریهای زیرساختی، جنگ روانی و اختلافنظرهای داخلی در واشنگتن همزمان بر مسیر تحولات اثر میگذارند. بسیاری از تحلیلگران معتقدند نتیجه واقعی این رویارویی نه صرفاً در میدان نبرد، بلکه در دستاوردهای سیاسی و اقتصادی پس از آن مشخص خواهد شد.