در حالی که اقتصاد کشور در میان گردابهای بیثباتی تلاش میکند توازن خود را حفظ کند، بازار ارز و طلا گویی تصمیم گرفتهاند قوانین زمین را رها کرده و با سرعتی سرسامآور به سمت افقی نامعلوم پرواز کنند.
«وقتی آسمانها به زنجیر کشیده میشوند، اقتصاد در زمین دچار تشنج میشود. با اعمال تحریمهای جدید آمریکا تحت عملیات “طرد اقتصادی”، صنعت هوانوردی ایران نه تنها با بحران قطعات و ناوگان روبرو شده، بلکه با یک بنبست لجستیکی بزرگ مواجه است که پیامدهای آن از افزایش هزینههای سفر تا فلج شدن زنجیره تأمین کالا را در بر میگیرد؛ و در این میان، جزیره کیش به عنوان قطب گردشگری و تجاری، در خط مقدم این آسیبهای اقتصادی قرار دارد.»
انتخاب وزیر پیشین اقتصاد دولت سیزدهم برای ریاست گروه اقتصادی دفتر رهبر انقلاب، در شرایطی که مسئله اعتماد عمومی به سیاستگذاری اقتصادی پررنگتر از گذشته شده است، پرسشهایی درباره معیارهای انتخاب و ضرورت ورود چهرههای مستقل کارشناسی ایجاد کرده است. یادداشتی با این مضمون بخوانید.
یکی از مزیتهایی که سالها برای ساکنان مناطق آزاد، بهویژه کیشوندان، تعریف شده بود، امکان دسترسی آسانتر به خودروهای خارجی و استفاده از ظرفیت واردات مستقیم بود؛ مزیتی که میتوانست بخشی از تفاوت هزینه و کیفیت زندگی در یک منطقه آزاد را جبران کند.
کیش برای خروج از رکود، بیش از هر چیز به یک تصمیم بزرگ نیاز دارد: تصمیم برای بازگرداندن «زندگی» به اقتصاد گردشگری جزیره.
برند کیش، حاصل دههها سرمایهگذاری، اعتمادسازی و تجربه موفق در گردشگری، تجارت و زندگی شهری است؛ سرمایهای که امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند صیانت، بازآفرینی و همدلی همه ذینفعان است. اگر برای حفظ اعتبار این برند ملی و عبور از رکود اقتصادی امروز، تصمیمهای جسورانه و اقدامات عملی اتخاذ نشود، فردا هزینه بازگرداندن جایگاه کیش بسیار سنگینتر از امروز خواهد بود.
نمازِ آیتالله جوادی آملی بر پیکر رهبر شهید، فقط آیینِ وداع با یک شخصیت سیاسی نبود؛ روایتی فشرده و حکیمانه از مفاهیمی چون جهاد، توحید، زهد، رهبری و امت اسلامی بود. تعابیری مانند «مجاهد»، «موحد»، «کشته برای حفظ امت اسلامی» و «بالابرندهی عزت و وحدت امت اسلامی» که از زبانِ فقیهی در ترازِ جوادی آملی بیان شد، برای بسیاری معنایی فراتر از یک توصیفِ عاطفی داشت و به یکی از ماندگارترین روایتها دربارهی جایگاهِ رهبر شهید تبدیل شد.
در روزهایی که ایران داغدارِ فقدانِ رهبران، فرماندهان و مردمِ بیدفاعِ خویش است، این یادداشت با تأکید بر ضرورتِ عقلانیتِ استراتژیک، وحدتِ ملی و پرهیز از تصمیماتِ هیجانی، بر حفظِ اقتدار، امنیت و رفاهِ مردم بهعنوان مهمترین مسیرِ پاسداری از خونِ شهدا و صیانت از آیندهی ایران تأکید میکند. یادداشتی با این موضوع به قلم سعید یحیایی، تحلیلگر مسائل استراتژیک بخوانید.
در جهان امروز، رویدادهای بزرگ ورزشی تنها میدان رقابت نیستند؛ بخشی از دیپلماسی عمومی کشورها محسوب میشوند. نحوهی رفتار با تیمها، خبرنگاران و هواداران، مستقیماً بر تصویر بینالمللی کشور میزبان اثر میگذارد. به همین دلیل، هرگونه رفتار تبعیضآمیز یا تصمیم دیرهنگام، فراتر از یک مسئله اجرایی، پیامی سیاسی و فرهنگی نیز تلقی میشود. یادداشتی با این موضوع بخوانید.