سمپوزیوم مجسمهسازی، مشارکت آگاهانه در طراحی شهری و توسعه پایدار است
به گزارش پایگاه خبری اخبار جزایر، محمدابراهیم حقیقی، عضو شورای سیاستگذاری نخستین سمپوزیوم بینالمللی مجسمهسازی کیش، در پنل تخصصی این رویداد، با مرور شکلگیری ایده برگزاری سمپوزیوم، گفت: حدود شش یا هفت سال پیش، زمانی که هنوز میکامال افتتاح نشده بود، در نخستین گالری کوچک مجموعه میکا نمایشگاهی داشتم. برای من بسیار جالب بود که در شهری که عملاً گالری هنری نداشت، چنین اتفاقی رخ داد و همین موضوع، آغاز یک ارتباط جدیتر با فضای هنری کیش شد.
وی افزود: در سال گذشته این ارتباط عمیقتر شد و با آقای نادر کشتکار آشنا شدم؛ کسی که برای خود، مسئولیت اجتماعی روشنی تعریف کرده است. مسئولیتی که یک فرد، یک مؤسسه خصوصی یا یک سرمایهگذار نسبت به محیط زیست خود و شهری که در آن زندگی میکند دارد. بخشی از این مسئولیت، بهدرستی در حوزه هنر تعریف شده بود و من با علاقه در کنار ایشان قرار گرفتم تا این اتفاق به بهترین شکل ممکن رقم بخورد.
حقیقی با اشاره به انتخاب قالب سمپوزیوم گفت: میشد بهسادگی دو یا سه مجسمه به هنرمندان بزرگ ایرانی یا خارجی سفارش داد و در نقاطی از شهر نصب کرد، اما دغدغه ما فراتر از این بود. احساس مسئولیت ما نسبت به شهر بزرگتر بود و بهترین راه برای تحقق این نگاه، برگزاری سمپوزیوم بود. در این قالب، بهجای چند اثر محدود که شاید پس از ماهها آماده شود، در مدت زمانی کوتاه، حدود ۱۵ مجسمه به شهر اضافه میشود؛ آن هم آثاری که فرآیند طراحی، داوری و انتخاب تخصصی را طی کردهاند.
وی ادامه داد: این پیشنهاد با نگاه پنج هنرمند خارجی و ده هنرمند ایرانی مطرح شد و با گشادهرویی پذیرفته شد. در این مسیر، با توجه به آشنایی چند دههای که با آقای سید مرتضی نعمتاللهی و همچنین بیش از ۲۵ سال شناخت از آقای سید مجتبی موسوی داشتم، از توانمندی آنها که از برجستهترین هنرمندان مجسمهسازی ایران هستند، بهره گرفته شد. هر دو بزرگوار با لطف و همراهی، مسئولیتهای هنری و اجرایی را پذیرفتند و از میان مجسمهسازان درجهیک کشور و جهان، هنرمندانی دعوت شدند که قطعاً آثارشان تأثیرگذار و ماندگار خواهد بود.
حقیقی با تأکید بر اهمیت مشاهده فرآیند خلق آثار توسط مردم گفت: همانطور که خانم غیاثی نیز اشاره کردند، حضور مردم در یک اتفاق شهری و مشاهده روند شکلگیری آثار، خود به خلق خاطره جمعی منجر میشود. آثار هنری زمانی در ذهن ماندگارتر میشوند که مردم شاهد تولد آنها باشند و بعداً با دیدن دوبارهشان، آن خاطره را بازخوانی کنند.
وی با بیان مثالهایی از نشانههای شهری افزود: همانطور که کشتی یونانی یا درخت انجیر معابد، بهعنوان نقاطی ماندگار در حافظه جمعی شناخته میشوند، مجسمهها نیز میتوانند چنین نقشی داشته باشند. با این تفاوت که مجسمه، نتیجه یک کنش آگاهانه انسانی در طراحی شهری است. شهر یک موجود زنده است و ما با این اقدامات، به زیست بلندمدت آن کمک میکنیم و در عین حال، به توسعه پایدار نیز یاری میرسانیم؛ توسعهای که برای این سرزمین باقی میماند و از بین نمیرود.
عضو شورای سیاستگذاری سمپوزیوم خاطرنشان کرد: نمونههای موفقی از مجسمههای شاخص در کیش وجود دارد که مالک آنها همه مردم شهر، همه ایرانیان و همه گردشگران هستند. این ۱۵ مجسمه نیز چنین سرنوشتی خواهند داشت و برای همیشه بهعنوان آثار شاخص هنری در این شهر باقی میمانند. همین موضوع، ارزش این تلاش جمعی را برای من دوچندان میکند؛ اینکه بتوانیم کنار هم برای شهری که در آن زندگی میکنیم و کشوری که در آن زاده شدهایم، کاری ماندگار انجام دهیم.
حقیقی در بخش دیگری از سخنان خود، به شکلگیری مرکز هنرهای معاصر کیش اشاره کرد و گفت: گالری اولیه میکا فضایی کوچک در یک برج مسکونی بود، اما بهتدریج با نگاه بلندمدت آقای کشتکار، فضای بزرگتری به گالری اختصاص داده شد. امروز، مرکز هنرهای معاصر کیش شکل گرفته و این سمپوزیوم در حقیقت نخستین فرزند این مرکز است. اتفاقات بزرگتری در بهمنماه و پس از آن در آینده نزدیک رخ خواهد داد که همگی با نگاه ملی و رویکرد بینالمللی همراه خواهند بود.
وی در ادامه، از برنامهای بلندمدت نیز خبر داد و گفت: حتی ایده ایجاد موزه هنر معاصر کیش نیز در ذهن ایشان وجود دارد؛ اتفاقی که امیدواریم طی سالهای آینده محقق شود و نقطه عطفی برای هنر معاصر در کیش باشد.
حقیقی با تأکید بر رویکرد هنر معاصر در این سمپوزیوم تصریح کرد: هنر معاصر، بهویژه در مجسمهسازی، بهسادگی و بهسرعت قابل معنا شدن نیست. برخلاف مجسمههای فیگوراتیو یا آثار نمادین کلاسیک که بهراحتی قابل درک هستند، هنر معاصر مبتنی بر تأویلپذیری است و این تعبیرپذیری هم به نگاه هنرمند و هم به نگاه مخاطب بستگی دارد.
وی افزود: یکی از وظایف مهم این سمپوزیوم، ارتقای سواد بصری جامعه است. وقتی هنر معاصر وارد فضای شهری میشود، مخاطب را به تفکر، تأمل و یادگیری دعوت میکند. درک هنر معاصر، نیازمند آموزش، ثبات ذهنی و افزایش سواد بصری است و این وظیفهای است که هم بر عهده هنرمندان و هم برگزارکنندگان چنین رویدادهایی قرار دارد.
حقیقی در پایان با تأکید بر نقش عشق و تعهد در موفقیت رویدادهای فرهنگی گفت: هر کاری که با جان و دل و نگاه عاشقانه انجام شود، قطعاً به نتیجه خواهد رسید و امیدوارم این سمپوزیوم، آغاز فصل تازهای برای هنر معاصر و زندگی شهری در جزیره کیش باشد.
آزاده غیاثینژاد:
مجسمهسازی حافظه جمعی و تعلق خاطر شهری ایجاد میکند
در ادامهی نشست، نماینده مجری طرح نخستین سمپوزیوم بینالمللی مجسمهسازی کیش با تأکید بر نقش مجسمهسازی در شکلگیری ذهنیت و حافظه جمعی، این رویداد را آغاز مسیری برای تبدیل ساحل نارگیل به فضایی زنده، پویا و شهری برای ساکنان و گردشگران دانست.
آزاده غیاثینژاد، نماینده مجری طرح، در پنل تخصصی نخستین سمپوزیوم بینالمللی مجسمهسازی کیش، با اشاره به تأثیر عمیق مجسمهسازی بر ذهن و ادراک اجتماعی گفت: مجسمهسازی تصویری ماندگار در ذهن انسانها ایجاد میکند؛ تصویری که بهتدریج به ذهنیت جمعی و حافظه مشترک تبدیل میشود و با دیدن آن میتوان دریافت که کجا بودهایم و چه نسبتی با آن فضا داشتهایم.
وی افزود: این آثار هنری، برای همه آدمها نوعی تعلق خاطر ایجاد میکنند و همین ویژگی است که مجسمهسازی را به یکی از مؤثرترین هنرها در فضای عمومی تبدیل میکند.
غیاثینژاد با تأکید بر اینکه این سمپوزیوم صرفاً یک رویداد مقطعی نیست، تصریح کرد: این اتفاق تنها آغاز یک مسیر برای بهسازی ساحل نارگیل است و قرار نیست این مراسم، تنها رویدادی باشد که در این فضا رخ میدهد. هدف ما این است که این ساحل را به یک فضای زنده و شهری بهتر برای کیشوندان، مردم و گردشگران تبدیل کنیم.
وی در پایان با اشاره به اهمیت استفاده از دیدگاههای تخصصی سایر اعضای پنل گفت: تلاش میکنم صحبتهایم را مختصر بیان کنم تا بزرگان و اساتید حاضر، دیدگاههای خود را درباره این سمپوزیوم و آینده آن مطرح کنند.
ارسال دیدگاه
مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : ۰